گاه‌شمارى ديودور در جزئيات ترديدبرانگيز و داراى اشتباهاتى است . در واقع ، اين شيوه‌ى گاه‌شمارى ( شرح رويدادهاى هر سال ) ايراد مهم ديگرى نيز دارد و آن اين است كه نويسنده ناگزير مىشود رشته‌ى نقل وقايع مختلفى را كه هم‌زمان ولى در نقاط مختلف روى داده‌اند ، بگسلد و اين كار ، پيوستگى روايت رويدادها را از بين برده ، موجب از هم‌گسيختگى و عدم انسجام در متن مىشود . به همين خاطر ديودور ناچار مىشود شرح رويدادهاى همزمان را اين‌چنين تقسيم كند : « در اروپا ، در اين سال . . . در آسيا . . . در سيسيل . . . » و شرح ادامه‌ى هر رويداد را به سال بعد موكول كند . براى نمونه در كتاب چهاردهم ، تاريخ دنيس بزرگ ، جباران سىگانه ، شورش كوروش كوچك و بازگشت ده هزار تن ، به اپيزودهاى مختلف تقسيم شده و در فصل‌هاى مختلف شرح داده شده‌اند . در برخى موارد نيز رويدادهايى كه امكان گنجاندن آن‌ها درون رشته‌ى به هم پيوسته‌اى از وقايع وجود ندارد به صورت خلاصه در پايان يك فصل اشاره مىشوند يا همه‌ى اين رويدادهاى نامربوط ، كه تنها نقطه‌ى مشترك آن‌ها در اين است كه همزمان در يك سال روى داده‌اند در يك فصل آورده مىشوند ، بىآن‌كه ارتباط منطقى بين آن‌ها برقرار باشد . براى مثال در كتاب چهاردهم ، ( فصل 37 ، بندهاى 5 تا 7 ) ديودور در چهل خط به ساخت شهر آدرانون بر روى كوه اتنا به دست دنيس ، مرگ آرخلائوس مقدونى و جانشينش ، مرگ سقراط و بسيارى از رويدادهاى ديگر اشاره مىكند كه هيچ نقطه‌ى مشتركى ندارند ، جز آن‌كه همگى آن‌ها در يك سال 399 / 400 پ . م روى داده‌اند . وانگهى ديودور گاه مجموعه‌اى از رويدادهاى به هم پيوسته را كه طى چند سال رخ داده‌اند در يك سال بخصوص شرح مىدهد . براى مثال در كتاب يازدهم ، سرگذشت

--> [ 1 ] . E . J . Bickeman , ChronologyoftheA ncientWorld , Londres , 1968 [ 2 ] . A . E . Samuel , GreekandRomanChr onology , dansHandbuchderA ltetumsw . , I . 7 . Munich , 1972 [ 3 ] . E . Manni , Fastiellenistici eromani ( supp 1 . aKokalos , Palerm , 1961 ) [ 4 ] . H . Kalestsch , KI , PaulyV , 1975